سرائیکی ادب وچ ثقافت

ادب تے شاعری زندگی دی تفسیر تے فطرت دی تصویر ہی پیش نی کریندے بلکہ وسیب دی ثقافت جمال کوں وی بݨا سنوار کےواضح کر یندن ۔ ثقافتی جمال بصیرت تے بصارت دا ہک اینجھاں زاویہ ہے جیڑھا کم و بیش ہر انسان کوں ودیعت کیتا گئے لیکن ایندا بچدا حصہ شاعر ، ادیب ، مصور ، مجسمہ ساز ، خطاط ، نقاش ، گلو کار، موسیقار ، فنکار ، ادا کار، دستکار، معمار وغیرہ کوں ڈتا گئے ۔ ایندے بعد جیکر موازنہ کیتا ونجے تاں شاعر تے لکھاری دا کردار سب توں ودھیا تے کلیدی نظر آندے۔ شاعر موسیقار تے گلو کار کیتے نغمہ تخلیق کریندے ، ادیب ادا کار کیتے ڈرامہ تے مکالمے لکھدے اتے لکھاری انھاں سب سمعی تے بصری فنون کوں حْسنِ ابلاغ دا زیور پوا کے سنڑھپ تے شہرت ڈیندے۔ساڈے سرائیکی لکھاری اپݨا اے فرض بھرپور اندازنال ادا پئے کریندن اتے اپڑیں لکھتاں وچ وسیب رنگ شامل کر کے اپݨی زبان تے ثقافت کوں نویں حیاتی تے وادھا پئے ڈیندن ۔ خاص کر لوک داستانیں ، ناٹک ڈرامے، ناول تے افسانے وچ نہ صرف ہر دور دے افکار ،رجحانات توہمات ، مشکلات تے سماجی موثرات دا تجربہ پاتا ویندے بلکہ سرائیکی وسیب تے ثقافت دی عکاسی تے نقاشی وی کمال درجے تے نظر آندی ہے۔سرائیکی ثقافت بنیادی طور تے کئی رنگیں دا گلدستہ ہے۔ جیندے وچ روہی،تھل دمان، کچھی بیٹ تے سندھ ساگردے سب رنگ شامل ہن۔

حوالہ

سرائیکی افسانے تے ناول وچ دیہاتی منظر نامہ، تحقیقی و تنقیدی مطالعہ (مقالہ نگار: صبیحہ منظور )  نگران مقالہ ڈاکٹر مقبول حسن گیلانی