رم جھول

توڑیں جو میں مسکینی اِچ عمر گزریندی پئی ہم ،پیو میکوں ماء بݨ تے پالیا ہا ، میکوں کہیں شے دی تھوڑ نہ ہئی ، میں چوتھی جماعت پڑھدی ہَم ، مَیں ٻلپݨ کنوں جوانی اِچ قدم رَکھیندی پئی ہم ۔ گھر وچ نہ کوئی بھیݨ نہ بھرا ، بابے سئیں ݙوجھی شادی کر گھدی ۔ میں جوانی دَھردی پئی ہم ۔ میݙی مترائی ماء میݙے نال ٻہوں پیارکریندی ہئی ۔ میں ماء پیو دی کلہی کلہی لاݙلی دھی ہم۔ میٹرک دے بعد میݙی پڑھائی ختم کرا ݙتی ڳئی ۔ میݙا ہُݨ زیادہ وقت گھر دے باغیچے وچ گزردا ہئی ۔ میکوں پُھلاں نال ٻہوں پیار ہا ، میں پھلواری وچ کرسی سٹ تے جاسوسی ، رومانوی ، سچی کہانیاں دے ناول پڑھدی رَہ وَنڄاں ، ناول پڑھ تے زندگی کنوں خوف آوے ۔ اساݙی ݙو مربعے زمین تے ہک کاٹن فیکٹری ہئی ۔ ابا سئیں زمیناں تے فیکٹری تے رَہ ونڄݨ اساݙا گھر شہر دے بارونق علاقے اِچ ہئی ، ٻہوں صاف ستھرا تے نال چھوٹا جیہا باغیچہ اساݙے برابر ہک خوبصورت محل نما بنگلہ ہئی ۔ بنگلے دے مالک امیر ترین سونے ، ہیرے جواہرات دے سوداگر ہَن ۔انہاں دے اپݨے بحری تے ہوائی جہاز ہَن ۔ ہمسائے ہووݨ سانگے اساݙا ٻالاں دا ہک ٻئے دے گھر آوݨ ونڄݨ ہا ۔ انہاں دی ہکدھی  میݙی سہیلی ہئی اوہ لوک جتنے امیر ہن غریبیں دے اتنے ہمدرد ہن ۔ انہاں دے وِچ ذری فخر کوئنا ہئی ۔ ٻاہر دے ملکاں دے نواب انہاں کول آندے ویندے ہَن ۔ میݙی سہیلی دی شادی طے تھی ڳئی اوکوں پرنیجݨ والا کوئی نوابزادہ ہئی ۔اوندی جنڄ ہوائی جہاز تے آئی تے اساݙے ٹائون دے اُتے نوٹاں دی بارش وَسا ݙتس ، میں اپݨی سہیلی دا ݙاج ݙٹھا ، اوندی ہر شئے ہک پاسے ’’رَم جھول‘‘ ہک پاسے ہئی ۔ اوہ رَم جھول پا تے جو ٹُرے تاں اوندی چھݨکار نال کئی کنواریاں دے جذبات مچلدے ہَن تے اُمنگ تھیوے جو ایہو جہی رَم جھول میݙی ہووے ہا ۔ جنج ائیرپورٹ توں کاراں تے آئی تے آتش بازی تھئی ۔ جیڑھی اللہ توبہ آوݨ سیتی نکاح دعا تھی ڳیا۔ رخصتی ویلے ہر کوئی مکلاوے پیا ، میںڳلکڑی پا تے ملیم تے ہنجوں ڈھہ پیُس ۔ ہولے جہے میکوں ہک ہیرا ݙتس آکھیُس ایہ میݙی نشانی رکھ گھن ۔ ہک ݙیہاڑے تیکوں کم ݙیسی ۔میں گھن تے پرس وچ رکھ گھدا ۔ اوہ رخصت تھی تے چلی ڳئی ۔

کجھ عرصے کنوں پچھے اوندے ما پیو وی لندن چلےڳئے ۔ بنگلہ کرائے تے ݙےڳئے ۔ کرائے دار وی بود ، باش توں امیر ترین لڳدے ہَن۔ لمبیاں کاراں عورتاں سونے نال لݙیاں ہوئیاں ۔ اخلاق پیار میل ملاپ کنوں اچھے لوک لڳدے ہَن ، انہاں محلے والیاں دی دعوت کیتی ، وݙا اہتمام کیتا ، ہر کہیں کوں جی سئیں نال اَلویندے ہَن ہر کوئی انہاں دی عزت کرن۔ انہاں دی ہک دھی وی میݙی سینگی ہئی ، میݙی اوندے نال ہیلو ہیلو تھی ڳئی ۔ اوہ بِلا حیل و حجت اساݙے گھر آ ونڄے ہا ۔ میں انہاں دے گھر ویندی ہَم ۔ انہاں دے گھر باغیچے وچ وَنکو وَنکی ، رنگ برنگی پھل ہَن ، میکوں پُھلاں نال محبت ہئی ۔ اوہ ڳالھیں ڳالھیں دے وچ میݙے کنوں اساݙی جائیداد تے خاندان بارے پُچھے ، میں جو کجھ ہئی ݙسا ݙیواں ۔

ہک ݙیہاڑے جو اوندے گھرڳیُم اَساں ڈرائنگ روم وچوں نکل تے گیلری وچ آیوسے ، اَڳوں سامݨے کمرے وچوں اوندا بھرا نکل تے سامݨے آڳیا ۔ اوں بھرا نال میݙا تعارف کرایا ، میں ہیلو کیتا اوہ کالر درست کریندے ہوئے والاں کوں اُچھال تے ہتھ پتلون دیاں جیباں اِچ پا تے جلدی نال ٻاہر نکلڳیا ۔ ٹیلیفون دی گھنٹی وَڄی اوں ریسور چا تے ہیلوکیتا ۔ سوری رانگ نمبر ، اساں ٻاہر لان وچ کرسیاں تے آ ٻٹھوسے اوہر بھرا دیاں تعریفاں چا تے ٻہہڳئی اَتنے تائیں بھرا اوندا فروٹاں دا شاپر اساݙے سامݨے میز تے رَکھ تے ٻہہ تھیا تے نوکر کوں سݙ تے چائے گھن آوݨ دا آکھیس ۔ آپ ہک کیلا چھل تے بھیݨ کوں ݙتس ٻیا چِھل تے میکوں ݙیوݨ پیا میں پہلے شاپر وچوں کیلا چا گھدا ۔ چھل تے کھاوݨ ٻہہڳیُم ۔ تھوڑی دیر کنوں پِچھے نوکر چاء چا تے آڳیا ۔ اوں ٹرے رکھی میں اُٹھیندی تے گھر لڳی آیُم ۔ گھر آیُم اماں کوں ہلکا بخار تے نزلہ ہا ۔ سر درد نال سُتے پئے ہوون ۔ میں آ تے سِر گھٹݨ ٻہہڳیُم ۔اماں آکھیا دِھی آ زیادہ کہیں دے گھر ایویں نیں وَنڄیندا،میں اَماں دی خدمت داری اِچ پورا ہفتہ انہاں دے گھر نہڳیُم ۔ اماں دی تیمارداری کیتے کئی ہک ہمسائیاں آئیاں میݙی سہیلی اَپݨی ماء دے نال آئی ساریاں وݙ وݙیریاں اَماں دے کول آݨ ٻیٹھیاں، اساں ݙوہیں سہیلیاں لان اِچ چلیاںڳیوسے ۔اساݙے ٻلیپݨ کوں ݙیکھ تے ہک مائی ہمسائی ڳالھ کرن پئی ، اوندے منہ دی ڳالھ میݙی سہیلی دی ماء کھسیندے ہوئے ٻولی جو زرینہ دا رشتہ کتھائیں کیتی ٻیٹھے ہیوے یا ہمسائی مائی ’’ماسی ستّو‘‘ ہئی ۔ زوریں مسائیں گھوٹ دی بُوّا بݨ وِیندی ہئی ۔ ٻوّی تھی تے ٻولی اَڑی اَمّاں ایہو جہیں لوک رشتہ پُچھݨ تے بندہ سوچے کیا سوچݨے تے کیا صلاح کرݨی ہے ۔ بھرا میݙا میݙی ڳالھ نہ منیسی ۔ بھلا اَماں تہاݙے دل اِچ ایہ میݙے ذہین ہئی ۔ ایہ ڳالھ تے نال اِی اَکھ ماریُس شاید او وی اُنہاں دی بھیڄی ہوئی آئی ٻیٹھی ہئی ، اَماں میݙی سِدھی سادھی عورت ہئی ’’ماسی ستّو‘‘ تاں آ زمین اَسمان دے قلابے ملائے اتنے تائیں اَبا سئیں اماں دی دوائی گھن تے آڳئے ۔ او گھن میݙا بھرا اِی آڳئے ۔ اُوہ مانواں دھیاں چُپ ہوون ۔ ماسی رَن مَسکے لیندی ونڄے ، تسبیح دے داݨے تے داݨہ سَٹی ونڄے تے ایویںڳنڈھ تروپ کیتی ونڄے ۔ اِݨ مِݨ میکوں وِچ چاڳݨ۔ میݙی سہیلی دا بھراہینڈسم ، مارڈن ،خوبصورت کئی ہک خوبیاں دا مالک ہا ۔

اتنے تائیںمیݙی سہیلی ٻول پئی ۔ بابے سئیں کوں مخاطب کرتے ٻولی اَنکل ، اَساں اپݨے بھرا کیتے اپݨی سہیلی دا رشتہ منگݨ آئے ہیسے ۔ سہیلی ہمیشہ کیتے اساݙی تھی ویسی ۔ بابے ہوریں آکھیا بھئی تساں نواب لوک اَساں غریب ، وَل میݙی بیگم ٹھیک تھی ونڄے سوچ سمجھ تے صلاح کر تے جواب ݙیسوں۔ اچھا بھئی ٹھیک ہے بھرڄائی میݙی کوں خیر آ ونڄے وَل سہی ۔ ماسی ستّو ٻولی ۔ اونویں بھرا دی ݙوجھی شادی میں کرائی ہے بَھلا بھرڄائی میݙے کنوں انکار کر سڳدی ہے ۔ اللہ بھانویں سُکھ صحت ہووِس ہکے مولھے تاں چاول نیں نِکلدے ۔ سوچ سمجھ گھنن۔ آپ ہی سوال کر تے آپ ہی جواب سُݨائی ونڄے ۔ اساں شرافت دے مارے کملے یملے لوک ، بابا سئیں تسبیح پڑھدے ہوئے آکھیا اچھا مائی سُر صلاح نال رَل مِل تے جیویںاللہ کوں منظور ہوسی آپے تھی ویسی ۔ ماسی کوں تاں موئی کوں پَر لڳڳئے ۔ اُٹھدی ہوئی ٻولی بھرا اللہ کوں وَل ایہا منظور ہے ۔

موئی بھڄدی ڳئی ، مٹھائی دا ڈبہ گھن تے آڳئی ۔ آوݨ سیتی لݙو بابے سئیں دے منہ وچ گھتیس۔ بھرا تیݙی دھی دے مقدر ہِن جو نواب لوک رشتہ منگݨ آئے ٻیٹھے ہِن ۔ میݙا بھرا تیݙی دھی ساری عمراں صاحبی مݨیسی۔ ٻس رات کوں اساں خواجہ میوہ گھن تے آسوں تے ڳالھ پکی آن کریسوں ۔اوہ خوش خوش گھر ڄلیاںڳیاں ۔ سئیں عشاء دی بانگ ویلے اوہ کپڑے ، میوہ تے ہار پُھلاں دے گھن تے آڳیاں ۔ بابا سئیں نماز پڑھ تے آڳئے ۔

’’ماسی ستّو‘‘ بابے سیں دے کنیں لڳی ۔ بابے سئیں اوندے اَڳوں نہ ٻول سڳیئے ۔ اوہ کیویں تِیلے وتیرے کریندی زوریں مَسائیں دی ہاں کروا منہ مِٹھا کروا تے خواجہ میوہ میݙی جھولی پوایا تے شادی جلدی منگ گھدونے ۔ اساݙی جائیداد توڑیں کروڑیں دی ہئی ۔ اساݙے مالی حالات کمزور ہَن ۔ اساݙی فیکٹری حصے داراں اپݨے حصے دی رقم گھن گھدی ۔ فیکٹری اساݙی نِولی تھی ڳئی ۔ بابے ہوراں فیکٹری میݙے ناں لَوا چھوڑی ہئی ۔ اساں ایویں سادگی نال جو کجھ سَر آیا سَمل کیتوسے ۔ انہاں تاں لائٹاں نال محل سجایا ۔ سڑک تے ݙوہیں پاسوں رَنگ برنگی لڑیاں تے بلباں نال جھل مل ہووے ۔ نکاح تے شہر دے مہاندرے بندے انوائٹ ہن ۔ کہیں اے نہ آکھیا جو آپݨیاں وچ رشتہ کرو ہا ۔ میݙے ݙاج اِچ ہر شئے ہئی اگر نہ ہئی تاں صرف رم جھول نہ ہئی ۔ میں شرم کنوں اَماں کوں نہ آکھیا ۔ میکوں سِک ہئی جو ’’رَم جھول‘‘ ݙاج اِچ ضرور گھنساں ۔

نکاح دُعا تھی ڳئی ، رخصتی تھیوݨ پئی تاں بابا سئیں کوں گھیرے ٻوݙے آڳئے ، میں پیو دی دھی ہَم میں ہی پُتر ہَم ۔ میں ہمیشہ کیتے نِکھڑی ویندی ہَم ،ٻہوں صبر کنوںکم گھندے ہوئے میکوں رخصت کیتونے ، میݙا گھوٹ ہر وقت میݙی تعریف کرے ۔ میں کنوں جھٹ وِسا مُول نہ تھیوے ۔ اساں ہر وقت زندگی نبھاوݨ دے مسودے بݨائی رَکھوں ۔ میݙی سہیلی میݙی ننِاݨ ہئی ۔ اوہ ہر ویلے میݙے ہتھ اِچ ہتھ پا تے باغیچے وِچ پھراوے تے اَڄ دے فیشن مطابق کپڑے ، ڳاہݨے تے میک اپ کرے ۔ سس وکھری صدقے گھولے تھیوے ۔ پئے میݙا تاں اصلوں جیوے میݙے ساہ تے ہک ݙینہ ہک نوابزادے اساݙی دعوت کیتی اساں اوندے گھرڳیوسے اوں پتہ نیں کتنے کھاݨے پکوائے ، میں صرف ݙیکھ تے رَڄڳیُم ۔ کھاݨا کھا تے فارغ تھیوسے ، اتنے تائیں اُوں نوابزادے ہک پراجیکٹ دی تفصیل ݙسائی کہ کروڑاں دا خرچہ کر تے ارباں روپے منافع کما سڳدے ہیسے ۔میݙا خیال ہے جو اساݙی بھابی معاون ثابت تھیسی ۔ بہرحال کنوار ماشاء اللہ حُور ہے ، حُور ایویں مچھاں کوں وَٹ ݙیندے ہوئے گندیاں نظراں نال ݙیکھ تے ٻولیا ۔ میں منہ ٻئے پاسے کر تے ٻہہڳیُم ۔ چند گھڑیاں آپس وچ پراجیکٹ بارے ڳالھیں کریندے رہیے ۔

آخر پئے میݙا اُٹھیا ،ٹُردے ہوئے ٻولیا اچھا بھئی میں رقم دا بندوبست کریندا ہاں تے پراجیکٹ چلیندے ہیسے ۔ اَساں چلے آیوسے ۔ رستے وچ پارک چلےڳیوسے ، پارک وچ درخت تے پیار دی نشانی چاقو نال ناں اُکریوسے ۔ پھردے پھردے ہک بنچ تے ونڄ ٻٹھوسے ۔ وݙی بے چینی نال گھوٹ میݙا ٻولیا ۔ میں اپݨے ما پیو کنوں الڳ کاروبار کرݨ چاہندا ہاں تے الڳ ہی گھربݨاوݨ چاہندا ہاں ۔ جتھاں توں ہوویں یا میں ہوواں ۔ میݙی کھاݙی کوں اُتاں کریندے ہوئے آکھیُس ۔ پراجیکٹ امپورٹ ایکسپورٹ ڈالر ہی ڈالر انکم ہی انکم ۔ میݙے مونڈھیاں توں ہتھ وَلا تے اُٹھی تے ٹُر پیوسے۔ رَستے وچ کار وچ ڳالھ کیتس جو مَیں سوچیندا آنداں جے آپاں ایں فیکٹری کوں ویچ ݙیوں ، فیکٹری دے ٻہوں رَپھڑ ہوندن ۔پراپرٹی ٹیکس ، ایکسائز ، انکم ٹیکس ، بینک لیمٹ انہاں پُوتریاں کنوں جان چُھٹے ۔ آپاں آزاد پنچھی ہیسے ۔

فیکٹری میݙے ناں ہئی بابے سئیں نال ڳالھ کیتی اُنہاں منع کیتا پر پئے میݙا بضد ہووے ، میں نہ مَناں اُوں تاں منہ چا وَٹایا ۔ رات دا گھر دیر نال آوے ، منہ وچوں دَھدھکار ہووس ۔ میݙے نال ہپھ تڑپھ  ٻولے نہ اَلاوے میں بابے سئیں کوں ڳالھ نہ کراں جو دل دے مریض ہِن ، میں وی ہر ویلے ماندی رہ وَنڄاں ۔ آخر فیکٹری 10کروڑ دی ویچی ۔ سارے ٹٻر دے منہ سِدھے تھئے ۔

ہک دفعہ پراجیکٹ دا حصے دار اساݙے گھر آیا ۔ مویا کوہتریاں اَکھیں ݙیکھے ۔ پئے میݙے کوں آکھے بھئی بیگم تیݙی بخت اے تیݙا۔ سچ آہدن بخت عورت دے متھے اِچ ہوندے ۔ اچھا بھئی توں بیگم کوں سیر و سیاحت نہیں کرائی ، ہینڈسم آدمی تھی تے گھر دے گھر ، وَیری بیڈ ، او بھئی میں کل ہی گلگت ، سکردو ، کالام دا پروگرام بݨائے ۔ انشاء اللہ کل سویلے نو وَڄے اساݙی فلائٹ ہوسی ، قہقہ مار تے ݙوہیں کِھل پئے ۔ ݙوجھے ݙینہ ٹھیک ساڈھے اَٹھ وڄے پی آئی اے دی گݙی آڳئی ۔ اساں تیار ہاسے میں ٹُردے باقی اماں بابے کوں مِل تے ٹُر پیم تے بابا سئیں رو پئے تے ہٹکیونے جو نہ وَنڄو ۔ گھوٹ میݙا ٻولیا بابا سئیں دُعا کرو ، رووݨ دی عمر ٻہوں پئی ہے ۔ میکوں ٻانہہ کنوں پکڑیندا تے ٻاہر گھن آیا ۔ گݙی تے سوار تھیوسے ، ائیرپورٹ سِدھے جہاز وچ وَنڄ ٻٹھوسے ۔ جہاز دے مسافر سارے آڳئے ۔ جہاز اسٹارٹ تھیا رَن وے تے بھڄدا ہویاہوا وچ اُݙݨ پئےڳیا۔ پئے میݙا سیفٹی بیلٹ ٻدھیندا ہوئے ٻولیا شاید اے جاہیں ولا نہ ݙیکھ سڳوں کیا مطلب؟ میںحیرانگی نال پُچھیا ۔بھئی سفر اِچ تے زندگی وچ کئی حادثات پیش آندن ۔ اللہ خیر کرے ایویں تاں نہ آکھو ۔ یکدم شیشے کنوں ہوا وچ گھور تے ݙیکھݨ پئےڳیا ، میں وی ایویں جھاتیاں پا پا ݙیکھاں ۔ دُھوں نظر آوے سارے رستے چُپ سادھ کوئی ڳالھ مہاڑ کوئنا۔ گلگت ائیرپورٹ تے جہاز لینڈ کرڳیا ۔ اُتھاں ہک ہوٹل تے طعام ونڄ کیتا ۔ سیر کوں نکلڳیوسے ۔ وݙے وݙے پہاڑ ، خوبصورت چیل تے چلغوزے دے درخت ۔ ہر پاسے سبزہ ، بہار ہی بہار ، خدا دی قدرت دا اُتھائیں پتہ لڳدا ہئی ۔ اُتھوں ٹیکسی کیتوسے ، کالام ایہ جاہ اوندے کنوں زیادہ خوبصورت ، خوب سیر کیتی ۔ رات اُتھائیں گزاری ، سویلے ولا ٹیکسی کیتوسے سکردو ایہ وی بہشت نما مقام ہئی ۔ اُچے اُچے پہاڑاں توں ڈھاندے آبشار ہک دریا وچ پوندے ہَن ۔ صاف پاݨی اساں دریا کنارے ہوٹل دی تریجھی منزل تے کمرہ گھدا ۔ کھڑکی کھول تے ݙیکھوں تاں پورے سکردو دے نظارے نظردے ہَن ۔ اساں سفر دے تھکے تُرٹے سَمڳیوسے۔

میں سویلے اُٹھیم وضو کر نماز پڑھی ، فارغ تھی تے گھنٹی ݙتی ، بیرا آڳیا ۔ اوکوں ناشتے دا آکھیا اوہ چلاڳیا میں پئے کوں جگا تے سُڄاک کیتا ۔ اُٹھیا ، پیسٹ برش کرتے شیو بݨاوݨ ٻہہڳیا ۔ برش نال شیونگ کریم ملیندے ہوئے ٻولیا ۔ میں دَھاں گھناں ناشتہ کرتے ولا سیر تے ڄلدے ہیسے تے باتھ روم چلیاڳیا ۔بیرا، ناشتہ گھن تے آڳیا ، میں ناشتہ کرݨ ٻہہڳیومی ، پئے میݙا باتھ روم اِچوں تولیئے نال وال چھنڈکیندا ہویا آیا تے میکوں ناشتہ کریندی کوں ݙیکھ تے ٻولیا میݙے بغیر ناشتہ ، خیال کر متاں ساری عمر کلہیں گزری۔ خدا کنوں خیر منگو اے کیا اَکھیندے پئے ہیوے ۔ منہ پُھکا تے اٹیچی کیس وچوں کپڑے کڈھݨ پئےڳیا ۔ میں ناشتہ چھوڑ شلوار اِچ کنج گھتݨ پئےڳیومی ، میں کل دی کوئی شئے نیں کھادی پتہ ہے میکوں کتنی بُکھ ہئی ۔ میں سلوار ݙیندے ہوئے آکھیا ۔ اے پہلی دفعہ ہئی جو اتنا کاوڑ تے بے رُخی نال اَلاݨا ، میں وی ٻہوں محسوس کیتا ۔ خیر وَل کٹھے ناشتہ کر سیر کرݨ ٹُر پیوسے ۔ اَڳوں ہک اوندا سونہاں بندہ مِلڳیا ۔ میں ٹُردی ٹُردی ذرا اَڳاں ونڄ تے کھڑ تھیم ۔ پئے میݙا دُعا سلام کرتے آڳیا ، اساں ٹُر پیوسے ۔ دریا تے ہک لکڑی دا پُل ہئی ، پُلک ٹَپ تے پارڳیوسے تے پہاڑی سلسلہ شروع تھی ڳیا ۔ ہک پاسے چَنار دے اُچے اُچے درخت ٻہوں پرے تائیں نظردے ہَن ، اساں سڑک تے ٹُردےڳیوسے ۔ پئے میݙا میݙے نال نہ اَلاݨا ، میں ݙٹھا ہک جوڑا تریمت مرد اساݙے نالوں آن لنگھدے ، تریمت دے پیریں رَم جھول ݙیکھ تے میں چُپ دا روزہ کھولیندے ہوئے آکھیا سئیں میکوں ایہو جہی رَم جھول ٻہوں بھاندی ہے ۔ تیݙی خواہش ٻہوں جلدی پوری تھی ویسی تے گردن کوں جھٹکا ݙے تے منہ پھیر تے ٹُر پیا ۔ میں ݙٹھا ہک عقاب شاں کرتے زمین تے جھپٹیئے ہک چڑی کوں پنجیاں وچ پکڑ تے اُݙدا تے پہاڑ توں پار چلیاڳیا ۔ میݙی چیک نکلڳئی ، ݙر کیوںڳئی ایں ۔ اِتھاں پہاڑاں وچ معمول ہے ۔ جیڑھی شئے عقاب دے پنجے وچ آ ونڄے وَل اوندا ݙینہ کݙاہیں نیں اُبھریا ۔ میں سر کنوں پیراں تائیں کنبڳیومی ۔ اَڳوں برف پوش پہاڑ آڳئے ۔ ایویں ڄاپݨ چاندی دے پہاڑ ہِن ۔ اساں اتھائوں وَلدے پچھونہیں وَل پیوسے ۔ دریا دے پُل تے ہک کیفے ٹیریا تے آن ٻٹھوسے۔ اتھاں اساں کافی پیتی ، میکوں عقاب تے چِڑی دا منظر نہ وِسرے تے اَݨڄاݨا خوف طاری ہووے ۔ اساں اُٹھیندے تے وَلدے ہوٹل آڳیوسے ۔ میں تھک تے چُور تھی ڳئی ہَم۔ میں بسترے تے سُتم تے نندر گھوک آڳئی ۔ خواب اِچ ݙٹھم جو ہک کالا نانگ پہاڑ وِچوں نکلیئے تے میکوں ݙنگ مارڳئے ۔ میں دھاڑ پِٹ گھتی وَدی بھڄدی آں تے نانگ میݙے پِچھوں لڳیا وَدے ۔ میں اَکھ بَھلیندی آں ، اَکھ نیں بَھلیندی ، روح ݙاڈھا اوکھا تھیندے ۔ ایویں ہک جھٹکے نال نندر جو اُکھڑی ، اَکھ بھالیم تے ہک اندھارے کمرے اِچ میں فرش تے پئی آں ۔ میݙے ہتھ پِچھوں مُشکاں ٻدھیاں ہویاں ہِن ۔ میݙی زور دی ہک چیک نکلی ۔ خوف کنوں میݙے اَکھیں پھٹڳیاں ۔ اللہ اے کیا راز ہوسی ۔ ایہ وی کوئی ݙراکلا خواب ہے یا حقیقت ہے ۔ میں سرکندھی نال ماریا نال اِی دروازہ کھلیا ۔ ہک موٹا ، ہَٹا کٹا پٹھاݨ ٻیڑا منہ اِچ وݙیاں وݙیاں مُچھاں، اندر آیا تے منہ تے انڳل رَکھ تے چُپ رہݨ دا اشارہ کیتس تے آ تے میݙے ہتھ کھولیس ، میں ݙٹھا تاں میں ہتھو ںکنوں ٻٹی ٻیٹھی ہَم ۔ میں اپݨے پئے دے بارے اشارے نال پُچھیا تاں موٹے پستول کڈھ گھدا ، میں خوف کنوں سُسِی ٻیٹھی ہَم ۔ اتنے تائیں ہک اَدھیڑ عمر ہٹی کٹی رَن پان چتھیندی ہوئی آئی۔ رَن دے ہتھ وچ چاہ دا تھرمس ، ناشتہ وی آ تے میکوں ݙتس تے کئی پشتو ماریُس ۔ پٹھاݨ ٻاہر چلاڳیا ۔ رَن اُردو وچ مَسکے تے لش پش کرݨ پئےڳئی ۔ رَن پھپھے کُٹݨی لڳدی ہئی ۔

میݙی کچھ وچ پرس خالی ہا ،میں روندے ہوئیں پُچھیا تساں کون ہیوے ، میݙا پئے کتھاں ہے ۔ رَن میس لا تے ٻولی ’’گھٻرائو نہیں ہم تمہارے دوست ہیں دشمن تمہارا تمہیں ہمارے ہاتھ بیچ گیاہے ‘‘ ۔ میکوں سینے لا تے چُمݨ پئےڳئی ۔ میکوں اوندے منہ وچوں بدبو آوے ۔ ہُݨ میکوں زندگی دے تقاضے ہَن ۔ کمرے دے ٻاہر ہک جیپ وِسل ݙتی ۔ٻاہر آیوسے ترائے چار جوان اسلحے نال میکوں رَن تھٻی بھر تے جیپ تے ٻلہایا ۔ میکوں وقت دے دھارے نال چلݨا پئےڳیا ۔ پُر اسرار جا ہووے ، کوئی وَسوں کوئنا ہئی ۔ جنگل دے وچ ہک کچی سڑک تے جیپ روانہ تھی پئی ۔ جنگل وچوں ہزاراں دی تعداد وچ باندر ٹپ غڑپ لائی آون تے جیپ دے پچھوں بھڄدے آون ۔ جیپ فراٹے بھریندی ہوئی ، مِٹیاں اُݙیندی جنگل وچوں نکل ہک پکی سڑک تے آڳئی ۔ جیپ پہاڑاں تے کئی یو ٹرن مُڑ تے چلدی وَنڄے ۔ اُچے پہاڑ وَلا تلے وی کوئی یو ٹرن مُڑی اَڳوں ہک وݙی ڈبل سڑک آڳئی۔ ہک چیک پوسٹ تے جیپ کوں رُکݨ دا اشارہ ملیا ۔ جیپ زور نال روک تُرڑیندی تے نکلڳئی۔ ہک سپاہی موٹر سائیکل تے پِچھوں لڳیا ۔ جیپ تاں اَکھیندا اَسمان نال ڳالھیں کریندی ونڄے پر موٹر سائیکل وی آکھے میں ہاں جیپ کئی ٹرکاں بساں نال ٹکراندی ٹکراندی بچی ۔ جیپ ہک شہر وچ داخل تھئی ۔ کئی سڑکاں توں موڑ مُڑدی غوطے ݙیندی ،وݙی پُھرتی دے نال ہک موڑ مُڑ تے ہک کوٹھی اِچ داخل تھئی تے پورچ اِچ آن رُکی ۔

رَن میکوں سارے رستے پیار کریندی آئی ، اِتھاں آ تے میکوں ہک کمرے وچ دِھکا ݙے تے بُھکا سٹیس تے ہک جوان شراب دے نشے اِچ آ تے میکوںڳلکڑی پا تے ٻاہیں اِچ گُھٹ گھدس میں اوندے منہ تے چماٹاں گھت ماریاں اتنے تائیں پھپھے کُٹݨی رَن گھنگھرو چا آئی تے میݙے پیراں اِچ پوایُس ، نال اِی سارنگی طبلے والے تے میکوں آکھن نچ میکوں نچݨ دا کیا پتہ ۔ بندہ نشے وچ میݙی ٻانہہ پکڑ تے بھنوالیاں ݙیوے ۔ میں بے سُدھ تھی ڳیُم تے ایویں زور دا بھنوا تے دِھکا ݙتس ، میں ڈھاندی کوں ہک نینگِر سہارا ݙے تے ٻاہیں وچ قابو کر گھدا ۔ میݙا پرس اونویں میݙی کچھ ہووے ۔ نینگِر اے آکھ تے میݙی جان خلاصی کرائی جو میں ایکوں سِکھیساں ، نال اِی میکوں ݙوجھے کمرے وچ گھنڳئی تے ہک بیڈ تے ونڄ سُمایُس ۔

میݙی پھاتھی دا پھتکار ہووے ،اوہ میکوں سَئے تسلیاں ݙیوے میکوں سمجھ نہ آوے ، ایہ ساری کہاݨی کیا ہے ۔ پئے میݙا کیویں میکوں ویچڳئے ۔ وَلا ہک ہک ڳالھ ذہن اِچ آوے ۔ عقاب تے چڑی ، خواب اِچ کالا نانگ ، پئے میݙے دی بے رُخی ، فیکٹری دا پیسہ، ایہ میݙے دماغ اِچ ہتھوڑے وانگوں لڳن ۔

قدرت دا کرݨا ایجھا تھیا رات کوں پولیس کوٹھی تے چھاپہ ماریا ، کئی کرماں سڑیاں چھوہریں برآمد تھیاں تے صوبے دے ٻہوں وݙے سمگلر ، نوسر باز ، لُٹیرے ، تے ݙاکو پکڑئیےڳئے ۔ پتہ لڳیا جو پولیس پئے میݙے کوں پکڑ آئی ہے ۔میں ساری رام کہانی پولیس افسر کوں سݨوائی ۔ اوہ بابے ہوراں دا جماعتی ہا اوں میکوں ہاں نال لا سر تے بوچھݨ ݙتا ۔ موٹر سائیکل ولا پولیس افسر ہئی جئیں جیپ دا تعاقب کیتا ہا ۔ اوں اے چھاپہ ماریا ہا ،میں پولیس افسر کوں اپݨے ساہوریاں بارے ݙسایا ۔ راتو رات جہاز تے اساݙے شہر میکوں میݙے بابے سئیں دے حوالے کیتا تے چھاپہ مار تے میݙے ساہوریاں کوں گرفتار کر گھدا ۔ اوہ نوسربازاں دے گروہ دے سردار ہَن ۔انہاں کنوں فیکٹری دا پیسہ تے مَݨاں دے حساب نال سونے دے ڳاہݨے برآمد تھئے ۔ اساݙا سب کجھ واپس آڳیا ۔ ڳاہݨیوی جیڑھے جو پئے میݙے لہاگھدے ہَن انہاں دے وچ ’’رم جھول‘‘ وی ہئی ۔ میں رم جھول چا تے بُھکا سَٹی ۔ شاید کوئی اساݙا ہتھ دا ݙتا اَڳوں آڳیا ہا ۔ عزت زندگی تے مال وی ساڳی اساکوں ملڳیا۔

حوالہ

کتاب: ڳاہݨے ڳٹھڑے، مصنف : محمد شریف نسیم بھٹی . ناشر جھوک پبلشرز ملتان