رقیہ بنت ہاشم
رقیہ بنت ہاشم بن عبد مناف ہاشمیہ قرشی، ہاشم بن عبد مناف دی دھی ہَن تے عبد المطلب تے اسد دی بھیݨ ہَن۔ او ہک چنڳی شاعرہ تے عقلمند خاتون ہَن۔ اُنہیں دی ماء دا ناں سلمہ بنت عمرو بن زید بن لبید بن خداش بن عامر بن غنم بن عدی بن النجار ہئی۔
شاعری تے دانشمندی:
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]رقیہ بنت ہاشم اپݨی شاعری تے دانشمندی کیتے مشہور ہَن۔ اُنہیں دے کُجھ اشعار تاریخ دی کتاباں وِچ محفوظ ہِن جنہیں توں اُنہیں دے جذبات تے خیالات دا پتہ لڳدے۔
عبد المطلب تے مرثیہ:
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]روایات دے مطابق، جݙاں عبد المطلب دا انتقال تھیا تاں رقیہ بنت ہاشم نے اُنہیں دی وفات تے ہک مرثیہ پڑھیا ہئی جیندے وِچ اُنہیں اپݨے بھرا دی خوبیاں دا ذکر کیتا تے اُنہیں دی جدائی تے اپݨے غم دا اظہار کیتا۔ تُساں عبد المطلب تے روندے ہوئیں ایہ وی آکھیا:
"براہِ کرم میݙی نیکی کوں ݙیکھو تے میکوں خوش رکھو اپݨے بے ساختہ ہنجوں دے نال اے اَکھ میکوں ہنجوں دے وہݨ توں بچا آپ دے دلائل دا انبار کوڑ ہے۔"
اِیں شعر توں اُنہیں دے دلی جذبات تے اپݨے بھرا نال محبت دا اندازہ لایا ون٘ڄ سڳدے