دامان دی مٹی

کجھ مٹیاں صرف مٹی کائنی ہوندیاں، او اپݨے وچ ہک پورے قصے دی سانجھ سمیٹے ہوندیاں ہن ۔ دامان دی مٹی وی ایہو جیہی ہے—ہک ایجھی سوڄ، جیندا ہر ذرّہ ساݙے بزرگاں دے پسینے، محبتاں تے جیوݨ دی ڳالھیں کوں اپݨے وچ سَمائے ہوئے ہے۔

پیلھوں ݙینھ دی یاد

دامان دے کھیتاں تے پکے پکے گندم دے دانے، جیویں سورج دی تپش نال سونے وانگوں چمکدے ہن۔ ہر بال دے کیتے ایہ مٹی ہک کھیݙ دا میدان ہئی۔ جڈاں ٻال مٹی دے گھروندے بݨاوے ہا، تے ڳلوبندے ہوئے ساکوں لڳدا ہا جو ایہ صرف مٹی کائنی، بلکہ ہک جیوتی ہے جیڑھی ساݙے نال ڳالھیں کریندی ہے۔

مٹی دی مہک تے بزرگاں دے ݙاݙے

دامان دی مٹی دی مہک اوندے نالوں وی وݙی ہے جو او ساݙے ݙاݙے دے پیراں دی چاپ سمیٹی ہوئی ہے۔ او مٹی جتھاں بزرگاں دے ہتھاں نال کھیتاں کوں سینچیا ڳیا، جتھاں رات دے پہرے وچ لوک ڳیتاں دے نال فصل دی حفاظت کیتی ویندی ہئی۔ مٹی دے ایں ٹکڑے تے ساݙی وراثت دی داستان لکھی ہوئی ہے۔

ہݨ دی نسل تے مٹی نال دوری

پر اڄ؟ اساں اینکوں "گندگی" سمجھ تے پچھوں سٹ ݙتے۔ نویں نسل دے پیر ایں مٹی تے ٹردے کائنی، او تاں کنکریٹ دے جنگلاں وچ پلدی پئی ہے۔ جیویں اساں مٹی نال اپݨا رشتہ توڑ ݙتے، ایویں اساں اپݨے اصولوں توں وی منہ موڑ گھدے۔

ساݙی ذمہ داری

دامان دی مٹی صرف ہک جغرافیہ کائنی، ایہ ساݙی پہچان ہے۔ اگر اساں اینکوں وسار ݙتا، تاں اساݙے پُتر پوتراں کوں کہیں ݙینھ اے وی نہ پتہ لڳسی جو اوں مٹی وچ اساݙا کہیڑھا راز ہئی؟ دامان دی مٹی دی سوڄ کوں زندہ رکھو۔ اینکوں اپݨے ہتھاں وچ گھنو، ایندا سرائیکی پن محسوس کرو۔ کیوں جو جیڑھی قوم اپݨی مٹی نال پیار کریندی ہے، او کݙاہیں وی نئیں مردی...

✍️ مٹی دی مہک، ساݙی یاد دا حصہ🌾

لکھت اورنگزیب اورنگ بغلانی دامان علاقہ پچادھ چوٹی بالا