خيرالنساء جعفری

خيرالنساء جعفری
معلومات شخصیت
ڄمّݨ دی تریخ تے جاء	سنہ 1947ء   حیدرآباد
فوتڳی دی تریخ تے جاء	4 مارچ 1998ء (50–51 سال)  حیدرآباد
پُوریڄݨ دی جاء	حیدرآباد
شہریت	پاکستان
کَم کار آلی حیاتی
کَم کار	مصنفہ
کَم کار دی ٻولی	سندھی

خیر النساء جعفری (اردو: خیر النساء جعفری، کنوں) (7 اگست 1947ء – 4 مارچ 1998ء) پاکستانی کہاݨی نویس اَتے ماہر تعلیم ہَن جہڑی حیدر آباد، سندھ نال تعلق رکھین٘دی ہَن۔ اُوہ پاکستان دی سندھ یونیورسٹی، جامشورو وِچ شعبہ نفسیات دی پروفیسر اَتے چیئرپرسن وی رہ چُکی ہَن۔

حیاتی دا احوال

خیر النساء جعفری 7 اگست 1947ء کوں پاکستان دے شہر حیدر آباد، سندھ دے ہِک دِیہ ٹنڈو ولی محمد وِچ ڄَمّی ہَن۔ انّھاں دے پِیؤ ماء دا تعلق تلہار، ضلع بدین نال ہَئی۔ خیر النساء دے پِیؤ احمد علی خواجہ اسلامی ثقافت دے پروفیسر ہَن اَتے امّاں شیریں ہِک گھروڳی زنانی ہَن۔ خیر النساء نے میران سکول اَتے وَل زبیدہ کالج حیدر آباد کنوں تعلیم حاصل کِیتی۔ انّھاں نے سندھ یونیورسٹی کنوں نفسیات وِچ ماسٹر دی ڈگری وی گِھدّی۔ این٘دے بعد خیر النساء نے 1970ء وِچ سندھ یونیورسٹی وِچ نفسیات دی لیکچرر دی حیثیت نال آپݨے کَم کار دا اَغاز کِیتا۔ اِیہ شعبہ نفسیات دی پروفیسر اَتے چیئرپرسن دی حیثیت نال ریٹائر تھئی۔

خیر النساء جعفری کوں نِکّے لاء کنوں ای ادب اتے لکّھݨ وِچ دلچسپی ہَئی۔ انّھاں دی پہلی اردو کہاݨی "بے روزگاری اور بندوق" ادبی رسالہ سوجھرو وِچ ہَئی۔ انّھاں دی مختصر کہاݨیاں دی کتاب "تخلیق کی موت" دے مُکھ نان٘ویں نال 1978ء وِچ چَھپّی ہَئی۔

سندھی ادب وِچ خیر النساء بولڈ لکھاری دی حیثیت نال مشہور ہِن، پَر نال ای اُوہ ہِک ٻہوں ای سادہ، صاف ستھری اَتے ہمدرد زنانی ہَن۔ اُوہ ہِک عمدہ کہاݨی مصنفہ ہَن۔ اُوہ کُھلّی سوچ اَتے کُھلّی ڳالھ کرݨ آلی زنانی ہَن۔ انّھاں نے تریمت اُتے تھیوݨ آلے ظلم اَتے اُون٘دے ہِیݨے پَن اَتے مجبوری کوں ٻہوں دلیری نال بیان کِیتا ہِے۔

فوتڳی

خیر النساء جعفری دی فوتڳی 4 مارچ 1998ء کوں تھئی۔