خواجہ عبد السلام چشتی

خواجہ عبد السلام چشتی ست صدی پہلے چشتیہ سلسلے دے وݙے بزرگ ہن، جنہاں دیاں ٻہوں ساریاں کرامات مشہور ہن۔ خواجہ عبد السلام چشتی خواجہ نظام الدین اولیاء دے خلیفہ خاص ہن۔ دیورائے ڈوگرا راجہ دے زمانے وچ جݙݨ ”گنیا سنگھ“ ایں حصے دا حکمران ہئی، خواجہ عبد السلام اپݨے پیرو مرشد دے حکم نال ترئے مصاحباں جمال خان، کمال خان اتے حسین خان دے نال اتھاں تشریف ڳھن آئے۔ گنیا سنگھ انہاں دی مقبولیت توں ڈردا ہئی، ایں نے زہر ݙیوݨ دی کوشش کیتی اتے جنگل جتھاں شیر اتے سپاں دا مسکن ہئی، چھوڑ آیا۔ ہک شیر اڳوں ودھیا، آپ دے پیر چمے اتے ٻہہ ڳیا۔ آپ اوں شیر تے سوار تھی کے ہک نانگ کوں "چابک" بݨا کے واپس آ ڳئے۔ راجہ نے منظر ݙیکھیا تاں کپٻ اٹھا کہ میں تاں انہاں کوں موت دے کنویں وچ چھوڑ کے آیا ہئی۔ بے اختیار آکھیا کہ مہاراج! تسی وݙے تے اساں چھوٹے ٹھہرے، تݙݨ توں آپ کوں ”وݙا بھرا “ دے ناں توں سݙیا ویندا ہے۔ ایں ناں توں ایں وستی کوں وی وݙا بھرا آکھیا ویندا ہے۔ مزار دے کول ہک ٹیوب ویل ہے جیہڑا سارا سال بغیر کہیں ظاہری سبب (بجلی اتے تیل) دے مسلسل پاݨی کڈھیندا ہے، جیہڑا انہاں دی کرامت شمار کیتا ویندا ہے۔ پاکستان دا معیاری وقت وی ایں مزار توں شروع تھیندے۔ ڈاکٹر مبارک غوری (جیہڑے سابق سجادہ نشین ہن) نے انہاں دے حالات زندگی تے ہک کتاب لکھی جیندے ناں تذکرہ ہے۔ تقسیم توں پہلے "خواجہ صاحب دی نگری" پاکستان، کشمیر اتے بھارت توں ہک جیویں فاصلے تے ہووݨ دی وجہ توں "مرکز" دا درجہ رکھدی ہئی۔ انہاں دا مزار مسرور المعروف وݙا بھائی تحصیل شکر گڑھ ضلع نارووال وچ ہے۔