خواجہ احمد میروی

خواجہ احمد میروی (1826-1911) انویویں صدی دے ہک مشہور صوفی بزرگ ہن جنہاں دا تعلق میرا شریف، تحصیل پنڈی گھیب، ضلع اٹک نال ہئی۔ او سلسلہ چشتیہ نظامیہ نال وابستہ ہن اتے خواجہ شاہ محمد سلیمان تونسوی دے مرید اتے خلیفہ ہن۔ خواجہ احمد میروی دی تعلیمات تصوف، اسلام اتے اخلاقیات تے مبنی ہن۔ انہاں نے اپݨے پیروکاراں کوں خدا دی محبت، انسانیت دی خدمت اتے شریعت دی پابندی دی تلقین کیتی۔ انہاں دی تعلیمات وچ رواداری، صبر اتے محبت تے زور ݙتا ویندا ہئی۔ انہاں نے میرا شریف وچ ہک دینی مرکز قائم کیتا جیہڑا اڄ وی انہاں دے پیروکاراں کیتے ہک اہم زیارت گاہ ہے۔

خلفاء

1. خواجہ احمد خان میروی (سجادہ نشین میرا شریف)
2. مولانا حافظ فضل کریم (مہتم مدرسہ اسلامیہ اشاعت العلوم چکوال)
3. مولا نور محمد (چکڑالہ)
4. مولانا محمد اکبر علی (میانوالی)
5. الحاج میاں مہر (پشاور)
6. احمد دین (بمبئی)
7. شاه محمد حسین (جھنگ)
8. مولانا محبوب الرحمن (ملتان)
9. مولانا غلام جیلانی (میانوالی)
10. سید محمود شاہ (کراچی)
11. سید فیض اللہ شاہ (چھبر شریف ضلع جہلم)
12. لعل شاہ
13. خواجہ امیر احمد بسالوی (جنڈ ضلع اٹک)
14. مولانا فخر الدین بیربلوی (بیربل شریف ضلع خوشاب)
15. سید عنایت الله شاه (چھبر شریف ضلع جہلم)