خلف بن ایوب

خلف بن ایوب بلخی امام زفر و امام محمد اصحاب میں سے فقیہ محدث ،عابد،زاہد صالح تھے۔

خلف بن ایوب بلخی، ابو سعید کنیت آلے، امام زفر اتے امام محمد دے جلیل القدر اصحاب وچوں ہک ہن جیہڑے فقہ، حدیث، عبادت اتے زہد و تقویٰ وچ بلند مقام رکھدے ہن۔ انہاں نے فقہ دی تعلیم امام ابو یوسف توں حاصل کیتی اتے حدیث دا علم اسرائیل بن یوسف اتے ٻئے محدثین توں حاصل کیتا، جݙاں کہ امام احمد بن حنبل جیہیں اکابرین نے انہاں توں روایات نقل کیتیاں ہن۔ زہد و سلوک وچ او ابراہیم بن ادہم دے صحبت یافتہ ہن۔ انہاں دی سیرت وچ عبادت گزاری دا اے عالم ہئی کہ بیماری دے باوجود نماز باجماعت ادا کریندے اتے سلام پھیریندیں ہی ضعف توں ݙیہہ پوندے، اتے دنیاوی امور توں بے نیازی دا اے عالم ہئی کہ نماز وچ بھڑ دے کٹݨ دا وی احساس نہ تھیا۔ امیر داؤد دی عیادت دے ویلے انہاں توں حدیث دی رو نال امیراں نال ڳالھ کرݨ دی کراہیت دی وجہ توں منہ پھیر ڳھدا، جیندے تے امیر داؤد نے گڑگڑا تے دعا کیتی اتے آکھیا ویندا ہے کہ ایں دعا دی برکت نال انہاں دی مغفرت تھئی۔ خلف بن ایوب بلخی دی وفات صحیح قول دے مطابق 215 ہجری وچ تھئی۔