خاک اُچوی

اصل ناں       عبدالعلی

قلمی           خاکؔ اُچوی

ڄمݨ           1943ء

تعلیم           مڈل

پیشہ            محنت مزدوری

جاہ پتہ         اوچ شریف ،تحصیل احمد پور شرقیہ ضلع بہاولپور

غزل

ہک میں نئیں مٹھڑی ڈھولݨ دی

اِتھ جاہ نئیں کہیں دے ٻولݨ دی

اِتھ اُݙدیاں پریاں پھاس کھڑین

ایکوں عادت نئیں پر کھولݨ دی

اسمانوں تارے ترٹ پمدن

ٻس دیر ہے انڳلیں چولݨ دی

نئیں یار پرے توں جھات تاں پا

کر من اپݨے وچ ڳولݨ دی

توں کیڑھے باغ دی مولی ہیں

منصور توں پُچھ ڳل ٻولݨ دی

سڑ کولا خاکؔ سوا تھی ونڄ

نئیں ریت پریت پھرولݨ دی

غزل

جو اوکھے جھٹ ہن بھوڳیندے ودّوں

تے دول ڳل پئے وڄیندے ودّوں

کݙاہیں مندر ، کݙاہیں مسجد

تے رام رب رب کریندے ودّوں

سڄݨ دی رُس رنج کدورتیں کوں

مسیندے ودّوں ، مٹیندے ودّوں

جے ایویں چاہندیں تاں اپݨے پچھوں

خود آپ حشریاں لویندے ودّوں

نہ سیڑھ ݙٹھی ، نہ گھاݨ ݙٹھا

خضر کنوں داد پیندے ودّوں

اساکوں لبھ پیا ہے من دا ماہی

تے بد نظر توں لکیندے ودّوں

او خاکؔ دل دی مسیت وچ ہے

قدم قدم تے پوجیندے ودّوں