حضرت جانباز جتوئی

حضرت جانباز جتوئی اوچ شریف دے رہݨ والے ہن۔ آپ شہر جتوئی دے سردار کوڑے خان دی اولاد وچوں ہن۔ جانباز جتوئی یتیم جتوئی دی طرح سرائیکی شاعری دے ہک اہم موڑ دا وݙا شاعر اے۔ جانباز دی شاعری وچ نورنامے ‘ معراج نامہ والیاں عقیدتاں وی موجود ہن ۔ چراغ اعواݨ تے لطف علی دیاں داستانوی شعری روائتاں وی۔ سچل سرمست تے خواجہ فرید دیاں صوفیانہ سرمستیاں وی اوندے کلام دا حصہ بݨ تے نویں دور دیاں نویاں لہراں وی اوندے کلام وچ نشابر ݙسدن۔ ایں طرح جانباز جتوئی دا کلام قدیم تے جدید روئیں دی رلوڑ تخلیقی حسن دی عکاسی کریندے۔ انھاں سسی پنوں دا قصہ لکھیئے۔ ایں توں علاوہ کافیاں‘ نظماں ‘ غزلاں ‘ ݙوہڑے وی آکھین۔ جانباز جتوئی دے کلام وچ الفاظ دی شان و شکوہ ہے اور لفظاں دے وݙے وݙے قلعے اُسریندے۔ اوندا لہجہ تے اوندا اُٻلارا سارے پچھلے شعراء دا مٹھاس وی رکھدے تے سب توں نویکلا وی ہے۔ روہی دا اے درویش شاعر سرائیکی شاعری وچ اپݨے واسطے ہک ممتازمقام رکھدے۔

سرائیکی زبان دے شعری ادب کوں قدیم دور توں کڈھ تے نویں دور وچ گھن آوݨ کیتے جتھاں شعراء فکری سطح تے کم کیتے انھاں وچ جانباز دا ناں اُتے اُتے آندے۔ جانباز دے کلام وچ دیہی وسیب ‘ اِتھوں دے واسیاں دے مسائل۔ وسیبی ثقافتی زندگی دیاں سوہݨیاں جھلکیاں ملدن۔ جانباز جتوئی دا شعری مجموعہ ارداساں شائع تھی چکے۔نمونہ کلام:

غزل

کجھ نہ تھیوی ڈھول کݙاہیں

آ وس میݙے کول کݙاہیں

اپݨیں جھیڑے میݙیاں زاراں

دل وچ ٻہہ تے تول کݙاہیں

میں مٹھڑی دے نال وے ڈھولہ

مٹھڑا مٹھڑا ٻول کݙاہیں

گل میݙے تے رکھ تے کاتی

بھن گھن جیویں بھول کݙاہیں

توں جانباز رہیں نت سائل

تھیسیا  پُر کچکول  کݙاہیں

(نوٹ: سئیں جانبازجتوئی کوں حکومت پاکستان دی طرفوں تمغہء حسن کارکردگی وی ملیا تے انہاں دی وفات دے بعد انہاں دا باقی کلام وی انہاں دے ٻالاں دی کوششاں نال شائع تھی چکئے۔

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان