حافظ اللہ بخش طالب

حافظ اللہ بخش طالب بھٹی قوم دے فرد ہن۔ آپ دا تعلق وستی پوٹا خطہ داماݨ نال ہئی۔ طالب دکانداری کریندے ہن۔ آپ40سال دی عمراں وچ 1933ء وچ وفات پاتی۔ طالب سرائیکی زبان وچ کافیاں ‘ ݙوہڑے تے نوحے لکھین۔ ݙوہڑیاں وچ انھاں کوں خاص ملکہ حاصل ہئی۔

سنبل سیاہ کیاریس کرے میݙے یار دی زلف سیاہ دی

قسم خدا دی

اوہے خالص عنبر کستوری تے نیں کئی ٻوٹی گھاہ دی

قسم خدا دی

اللہ نے جتھاں ہے قسم کیتی والیل اذا یشفیٰ دی

قسم خدا دی

طالب! منصف انصاف کریسی تے ڳالھ کریسن راہ دی

قسم خدا دی

ایں دور دے سرائیکی زبان دے کجھ بے ایجھے شاعر جنھاں دا تعلق دیرہ اسماعیل خان نال ہئی ۔ او اے ہن۔

1:                    غلام حیدر                             وستی ہزارہ پروا

2:                  غلام حسین توݙا                  شیرو نو۔                                 وفات:1931ء

3:                   اللہ داد                                   وستی فتح خان ڳڑھاں

4:                   میاں علی محمد                                            ڈیرہ اسماعیل خان

5:                   احمد خان احمد ٹھٹھہ بلوچ  وفات:1920ء              

6:                  غلام مصطفیٰ طالب      شیرو کہنہ

7:                   مولوی احمد احمد                    کلاچی

8:                  جان محمد                               وستی جاڑا کوٹ جٹی

9:                  فقیر ابراہیم                          وستی حافظ آباد موضع درکھاناں

10:                صالح محمد صالح               تران تھیل ٹانک           وفات:1936ء

11:                 احمد بخش سندھی                موضع پہاڑ پُر

12:                گل محمد                                 وستی کائو

13:                محمد نواز خان ناز                   کنڈی عمر خان

14:                مرید حسین راز                      پہاڑ پُر

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان