جھمّر دے گیت

جھمّر خوشی تے ترنگ دے اظہار دا ہک قدرتی ذریعہ ہے ۔ انسان ‘ چرند ‘ پرند ‘ ہر شے سرمستی وچ رقص کریندی ہے۔ سرائیکی علاقے وچ جھمریں کئی قسم دیاں کھیݙیاں ویندن۔ راگھا جھمر دی ہک قسم ہے۔ اینکوں مرد کھیݙدن کچھاں ہلا ہلا تے نال نال آہدے ویندن۔ ’’راگھا راگھا راگھا تے راگھا راگھا راگھا‘‘ تاڑی والی جھمر زنانیاں مرد ݙوہیں وچ مقبول ہے ۔ سرائیکی علاقے دی ہک مخصوص جھمر ݙاکیاں والی وی ہے ۔ ہتھ وچ ݙاکے پکڑ تے پلھتے دی طرز تے جھمر کھیݙی ویندی ہے ۔ ایندے علاوہ چھیج وی ہیندے نال ملدی جلدی جھمر ہے ۔ اے وی ݙاکیں نال کھیݙی ویندی ہے ۔ تاڑی والی جھمر اِچ فصل دی رہائی توں لا تے کاپی تک ہک ہک عمل کر تے ݙکھایا ویندے۔ انھاں جھمریں دے دوران جھمر دے ٻول وی ڳائے ویندن۔ ایں تل دا ہک مشہور جھمر دا گیت:

میݙا چن مساتا اینویں نیں کریندا

لوکیں دے آکھیے ‘ رُس نیں ونڄیندا

ٹھلی ٹھلی ٻیڑی وچ منج کُٹیندی

سڄݨ لݙی ویندے پچھوں سنج ݙسیندی

میݙا چن مساتا اینویں نیں کریندا

ٹھلی ٹھلی ٻیڑی وچ کوری ماترے

سڄݨاں توں نکھڑیں اَڄ ݙاہویں راتے

میݙا چن مساتا اینویں نیں کریندا

جھمر دے کئی خالص زنانیں ٻول وی ہن ۔ جیکوں زنانیاں اپݨیاں کچاریاں وچ جھمر مریندیں ویلے ڳاندین۔

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان