جاڳا

اساݙی سرائیکی اِچ مہندی آلی رات کوں جاگے رات آکھیا ویندے ، ایں رات پہلے پتریتے کنوار دے گھر میندھی لاوݨ ویندن ، اَتے وَت کنوار دے گھر آلے گھوٹ کوں میندھی لاوݨ آندن ۔ گھوٹ دی ماء ، چاچی اَتے بھانویں ماسی جہڑی سہاڳݨ اے عورتیں دے اَدھ وچ ٻہہ ویندی اے اوندے اَڳوں تھال اِچ تیل اَتے وَٹ آلا ݙیوا ٻال تے رکھ ݙتا ویندے ۔ ویلاں گھولیاں ویندن ، سہرے آکھیئے ویندن۔ پہلے زمانے میندھی دا لیپا ݙیندے ہَن چا ، ہُݨ دے دور اِچ ڈیزائن آلی میندھی لاوݨ کیتے ہتھ اُتے پتر رکھ تے سنوݨ کریندن چا۔

ہُݨ دے دور اِچ پارلر توں میندھی لڳدی اے ، کون میندھی ،دیسی نہ، پُراݨے دور اِچ میندھی دا رنگ ݙیکھ تے اندازہ لیندے ہَن جو گھوٹ کنوار خوش ہِن یا کائنا ۔

میں تھال یندھی دا چئی کھڑی آں

میں تاں پُھلاں والی سیجھ سجھائی کھڑی آں

ڳانا جوڑ بݨائی کھڑی آں

میں تھال میندھی دا چئی کھڑی آں

اَکھیں بھورل دیاں ٻلن مشعالاں

کجلا جوڑ بݨائی کھڑی آں

وے میں تاں پھلاں والی سیجھ سجھائی کھڑی آں

ویرݨ میݙا سدا جیوے میندھڑی لاوے

سدا میندھی لاوے نال بھائیاں دے آوے

جنج تاں میݙے ویرݨ دی سڑکاں تے نہ ماوے

ویرݨ میݙا سدا جیوے میندھڑی لاوے

سدا میندھی لاوے نال بھیݨیں دے آوے

جنج تاں میݙے ویرݨ دی بساں تے نہ ماوے

ویرݨ میݙا سدا جیوے میندھڑی لاوے

………

لٹھے دی چادر اُتے سلیٹی رنگ ماہیا

آ ٻہو سامݨے کولھوں وی رُس کے نہ لنگھ ماہیا

تیری ماء نے پکائے انڈے

اساں منگے تے پئے ڳئے ݙنڈے

لٹھے دی چادر اُتے سیلیٹی رنگ ماہیا

تیری ماء نے پکائیاں روٹیاں

اساں منگیاں تے پئے ڳئی یاں سوٹیاں

لٹھے دی چادر اُتے سیلٹی رنگ ماہیا

آ ٻہو سامݨے کولوں وی رُس کے نہ لنگھ ماہیا

………

او ککڑا دھمی دے آ اُوں ویلھے ݙتی ہئی بانگ

ماہیئے کوں ٹور ٻیٹھی آں میکوں پچھوں لڳا ارمان

بازار وکاندی لوئی میݙی دِل ظالم نے موہی

او ککڑا دھمی دے آ اُوں ویلھے ݙتی ہئی بانگ

بازار وکاندے تالے تساںبُھورے تے اساں چن کالے

او ککڑا دھمی دے آ اُوں ویلھے ݙتی ہئی بانگ

ماہیئے کوں ٹور ٻیٹھی آں ، میکوں پچھوں لڳا ارمان

………

واہ جو پیار کتوئی رول ݙتوئی وچ روہی

واہ وہ سڄݨ تیݙے وعدے

ݙے کے وِچھوڑا ماہی کیتی ڳئے بھولا

بھڄ پووے قاصد میݙے ڈھولݨ کوں ڳول آ

واہ جو پیار کیتوئی رول ݙتوئی ، رول ݙتوئی وچ روہی

ݙے کے وِچھوڑا ماہی تھی ڳئے روانہ

طعنے مریندے میکوں اپݨا بیگانہ

مہݨیں وات ݙتوئی ، رول ݙتوئی وچ روہی

کوڑے جو ہَن تیݙے وعدے

ݙے کے وِچھوڑا ماہی کیتی کمال اے

نِسی چا پُچھیا آ تے شاکرؔ دا حال اے

میݙی چا دلڑی ، جتیوئی وچ روہی

واہ وو سڄݨ تیݙی یاری

واہ جو پیار کتوئی رول ݙتوئی

………

فکر اندیشے بھلا پئے ماس کھاندے

رَل وسدیاں دے سڄݨاں دن یاد آندے

اُݙیاں نی کونجاں وچ ساوی کونج اے

ساݙا رب گواہ اے تساں سڄݨاں دی مونجھ اے

فکر اندیشے بَھلا پئے ماس کھاندے

اُݙیاں نی کونجاں ڳل کچ دے ڳانے

اساں ماء پیئو سٹیا تساں سڄݨاں دی سانگے

فکر اندیشے بپلا پئے ماس کھاندے

رَل وسدیاں دے سڄݨاں دِن یاد آنبدے

………

میݙا چن مسات آ ، میݙا چن مسات آ

ایویں نی کریندا لوکاں دے آکھیے رُس نی ونڄیندا

میݙا چن مسات آ ، میݙا چن مسات آ

ٹھلی ٹھلی بیڑی (کشتی) وچ کوری ماتر اے

ساݙے سڄݨاں کوں نکھڑیں اَڄ ݙاہویں رات اے

میݙا چن مسات آ ، میݙا چن مسات آ

………

ٻدھ ڳانا ٻدھی آ ڳانا ، میݙا خیر ناں دا ٻدھی آ ڳانا

گھوٹ اَتے کنوار کوں ڳانا ٻدھا ویندے ، سہرے آکھیے ویندن اَتے ویلاں گھولیاں ویندین ، چھوہریں ، عورتاں اَتے ٻڈھڑیاں وی رَل تے ساری رات جھمر مریندین ۔ ایویں جاگے رات جاگ گزردی اے ۔ فجر کوں نغارے آلے آ ویندن اَتے گھوٹ توں سارے لوک ویلاں گُھلیندن ، ناشتے پاݨی توں واندے تھی تے برأت دی تیاری شروع تھی ویندی اے ، دھیتیاں ، پتریتیاں دے گھر مہمان ہوندن ، پَرے دی برأت ہے تاں ݙوپہاریں دی روٹی کھا تے برأت ٹُردی اے ، شام دا کھاݨا دھیتے گھر ، جے برأت کولھوں دی ہے تاں اکثر پتریتے برأت کنوں پہلے ولیمہ کر گھندن ۔ دھیتے گھر پکی تے بھانویں کچی جیویں دھی آلے آکھن روٹی ݙتی ویندی اے ۔ روٹی ، ولیمے کنوں فارغ تھی تے لوک برأت دی تیاری شروع کر ݙیندن۔

حوالہ

کتاب: رَلے پندھ کریسوں ، مصنّف: زاہدہ اجمل ہاشمی، چھاپہ خانہ : جھوک پرنٹرز‘ ملتان