بسم اللہ دی برکت

کہانی بھانویں شاہ دی ہووے تے بھانویں گدا دی ،کہانی کہانی ہوندی اے ، کہانی بیان کرݨ سوکھا تے لکھݨ اوکھا ہے ۔ ہک مُد توں سنبھردا ودا ہم جو اپݨی حیاتی بارے کجھ لکھ ونڄاں ۔ کہانی لکھݨ ٻیٹھاں تاں سچی ڳال اے ہے جو میݙے پلے کجھ کائنی ، کئی شئے لکھی ہوئی نی ملدی ،شناختی کارڈ تے تاریخ پیدائش لکھی ہوئی ہے ، بابا سئیں ڄمݨے دی تاریخ شناختی کارڈ دے بے فارم تے لکھوائی ہوسے تے شناختی کارڈ بݨ ڳے باقی کہیں ڳال دا کجھ پتہ کائنی جوابے سئیں دی شادی کیڑھے سن ءِچ تھئی ، شادی دا مہینہ کیا ہا، موسم کیا ہا ،شادی سادگی نال تھئی یا دھوم دھام نال ؟کہیں ڳال دا کئی پتہ کائنی، لکھیا ہووے ہا تاں اڄ اوکھ نہ تھیوے ہا۔اَڄ کئی چیزاں کتابی صورت نہ سہی قلمی صورت ءِچ وی مل ونڄن ہا تاں ڳالھ بݨ ونڄے ہا، ہُݨ میں جو کجھ وی بیان کریساں ، ہاں تے سوجھلے تے ہوسے ، کئی ڳال چیتے ءِچ آئوسے کئی نہ آئوسے ،اونویں وی شوگر چیتا چر ڳی ءِ، حالت اے ہے جو ݙوپہریں کوں یاد نی ہوندا جو نِران کیا نال کیتا ہا ،سچ تاں اے ہے جو نِکی عمراں دے یادیں کوں یاد کرݨ اوکھا کم ءِ، وَل وی یادیں کوں یاد کریندوں جو یاداں سرمایہ ہِن ۔ کمیں کوتاہیں کوں معاف کریسو تے فقیر دا اَکھا پھُلا قبول کریسو۔

ظہور دھریجہ   

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان