اُٻا

ہُنا لا ،سیالا ،سردی گرمی، نویں  کائنی ،ہمیش توں  ہے ، سیالے دی بھاہ ہر کوئی آپ ݙو سُریندے ، پر ہِک اکھاݨ اے وی ہے جو بندہ سردی سہہ ویندے گرمی اوکھی ہے۔بدرے ء ِچ اُک ہوندی ہے ہیں  سانگے اکھاݨ ہے جو ’’بدرہ بدر بلا ، ساوݨ بھلا ہووے ہا‘‘ہُنالے کوں  اُٻا کنوں  ݙاڈھے تراہندے ہاسے ، ہِیل گھُلے ہا تاں  روح فراخ تھیندا ہا نتاں  ہاں  گھُٹیا راہندا ہا، لُکھ وی ݙاڈھا اَوکھا کریندی ہئی،ہُنالے دے اَئوکھے مہینے لنگھدے ہن تاں  ملہار تے بہار دے ݙینھ وی اَمدے ہن،وا مینھ تے وا جھلوڑے وی ہوندے ہن ،پر ہُنالا جتھاں  اَئوکھ ݙیندے اُوندے صدقے سُکھ وی ملدے ، ہُنالا نہ ہووے تاں  اَمب ،پِنڈ، پھُٹی توں  اساں  محروم ہوووں  ہا۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان