اُوں ویلے دی حالت
اساں نِکے ہاسے اوں ویلے ہک نویں دُنیا آباد تھیندی پی ہئی ،پاکستان بنڑیے کوں پندرھاں ویہہ سال تھے ہن کِراڑ لݙ تے ہندوستان چلے ڳے ہن تے ہُنیں دی جھاہ مہاجر تے پنجابی آڳے ہن ،کِراڑ جیرھا ترکہ چھوڑ ڳے اُو آوݨ آلیں کوں مِلیا ،کِراڑ کاروباری ہا ،شہر اُوندے قبضے ء ِ چ ہن،شہریں ءِچ بزار تے دُکاناں ہندوستان ء چوں آوݨ آلیں گھن گھدیاں ،زمیناں پنجابیں گھدیاں ،پر وستیں ء ِچوں جیرھے کِراڑ ڳے ہُنیں دی جھاہ تے مقامی لوکیں دکاناں پاتیاں ،اسیݙی وستی دے وچ ݙسیندن جو بگے مَل دی دکان ہئی ،تھوک دا کاروبار کریندا ہا ،اوندے ونڄݨ دے بعد چاچا عمر وݙا تے چاچا عبد اللہ رَل تے دکان پاتی ،میݙے ابا سئیں وی دکانداری کریندے ہن ،وستی ء ِچ کجھ ٻیاں دکاناں وی ہوندیاں ہن ،پھُٹی تے مرچ ٻہوں تھیندی ہئی ، مرچ دی حالت اے ہئی جو وستی دیاں ساریاں چھتاں تے اڳواڑ مرچیں نال بھرے ہوندے ہن، پدھریں تے وی مرچیاں سُکائیاں ویندیاں ہن،سُکیاں مرچیاں ٻوریں ءِچ بھر تے خانپور غلہ منڈی بھڄیندے ہن ، غلہ منڈی وچ مرچیں دی پہاڑ بنڑیے پے ہوندے ہن ، وݙے اکھیندے ہن ۔ پورہیا پورہیت کریندن ،مݙیاں وݙے وپاری تے آڑھتی کھا ویندے ہن۔
حوالہ
[لکھو | ماخذ وچ تبدیلی کرو]کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان