اَسورویلے جڳواوݨ

رمضان شریف ء ِچ اَسور ویلے کوں  مولود پڑھ تے روزے داریں  کوں  جگو یندے ہن ،سارا رمضان ایویں  تھیندا ہا ۔ 27ویں  کوں  ختم شریف تھیندا ہا ،حافظ صیب کوں  وستی آلے کپڑے تے پیسے ݙیندے ہن ، پھُلیں  دے ہار پویندے ہن ،نعت خوانی وی تھیندی ہئی ، وݙے ویلے روزے کیتے اُٹھدے ہاسے تاں  سڑک تے اُٹھیں  دیاں  قطاراں  ویندیاں  پیاں  ہوندیاں  ہن، اُٹھیں  دیاں  ٹلیاں  تے پیریں  ء ِچ جھانجھراں  ہوندیاں  ہن،جتوال ڳاوݨ ڳمدے ویندے ہوندے ہن ،جتوالیں  دی اُچی سُر تے ٹلیں  دی آواز ݙاڈھی چنڳی لڳدی ہئی ،اُٹھیں  دیاں  قطاراں  ݙینھ کوں  وی ݙیکھدے ہاسے ، گُڑ تے مرچیں  دیاں  بار وی ہوندا ہا پر زیادہ پھُٹی دے تنگے ہوندے ہن، قطار لنگھدی ہئی تاں  اُٹھ ڳنڑدے ہاسے ،ہک ݙو ترائے ،تریہہ چالیہہ تے ونڄ تے بھُل ویندے ہاسے ،قطاراں  وݙیاں  ہوندیاں  ہن،اُٹھیں  دیاں  قطاراں  ڳنڑݨ یاد اے تے ریل گاݙی دے ݙٻے وی ۔ہُݨ اُٹھیں  دیاں  قطاراں  تاں  نی رہ ڳیاں  پر ریل ڳاݙیاں  اُونویں  لنگھدیاں  کھڑن۔پچھلی عید تے ڳاݙی لنگھدی پی ہئی ،میں  بے خیالی ء ِچ ہک ݙو ترائے گاݙی دے ڈٻے ڳنڑدا ٻیٹھا ہم ،اماں  آکھیا خیر ہے میں  کھُتی کھن تے آکھیا، اُوہو ،اماں  کجھ نِیں بھل ڳیاں ۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان