امن دی لوڑ

انھیں کوں ہک پاسے کرو، اے ساڈا ناں اُچا کر آین، انھیں بندوخاں، تلواراں تے جنگی اوچھنڑ مخلوق کوں ڈکھالین، اتے دیواراں تے انگریزاں دی ونڈی(دان کیتی) ریاست دے نعرے چھاپین، لوکاں کوں ڈسیندے رہین جو میں بہوں کرخت آں، میڈا رعب لوکاں دے دلاں اچ بلہاونڑ آلے انھیں مقدس پھوت دیاں پگوں کوں سونے دے تھاواں اچ آب کوثر ڈتا ونجے، بے روزیتیں کوں کھاونڑ پیونڑ تیں لعن طعن کرنڑ آلے اے میڈے مومن، ہر مرتد اتے میڈے وجود دے ہر انکاری نال آڑو بک تھئے رہین، میں انھیں کوں کوئی سرٹیفیکیٹ نہ ہا ڈتا نہ ہی انھیں دی خلافت دا کوئی نوٹیفکیشن کڈھیا ہا، ولا وی انھیں او ذمہ داری پوری کیتی اے، انھیں غریباں کوں اے آکھ تے جو تساں اوندی مرضی دے مطابق غریب او، مقدر تہاڈی روٹی ٹِکی کھس گئے، انھیں کوں مطمئن کیتے تے انھاں کوں کفر توں بچا گھدے، اے ڈاڈھے چنگے لوک ہن، انھاں کوں ہمیش دی سکھی اتے شانت حیاتی مبارکھ ہووے۔

تے ایبی پارٹی کوں کھبے پاسے کھڑاؤ، انھیں بندوخاں، تلواراں چا کے عوام دے ایمان اچ اضافہ کیوں نئیں کیتا؟ انھیں لوکاں کوں انھیں دیاں رسومات توں کیوں نہیں روکیا؟ انھیں ریاست دے نعرے کندھوں اتے کیوں نئیں چھاپیے؟ حلال پرندیں دا شکار جرم کیوں سمجھدے ہن؟ اے خون دی ٹیپی ڈھاونڑ تے اتلا ارمانی کیوں تھیندے ہن ؟ اے وڈے بے غیرت لوک ہن، جھمراں لیندن اتے گاونڑ آھدن ہر قسم دا کنجرپ انھیں دیاں نساں اچ رچیا کھڑے۔ اے شیطان دے نال سڑسن، انھیں کوں شیطان آلے پاسو کھڑاو؟ شیطان کتھ ہے ؟ سارے لبھنڑ لگے۔۔۔۔؟ او تاں کینی۔ شیطان تاں ہک افسانہ ہا۔ ظلم، جبر تے تشدد اے لوک شیطان دا ناں استعمال کر کے خود کریندے ہن تے ڈوہ شیطان تے ڈیندے ہن، اتھاں کوئی شیطان کینی۔۔۔! دروازہ کھڑکیا تے ملاں دی اکھ کھل گئی، آکھیس ایویں تاں ایویں سہی اگلے خاب اچ انھاں کھبے پاسے آلیاں کوں دوزخ اچ پجا کے اکھ کھولیساں۔۔۔۔!

تیڈی اکھ کینا کھلسی۔۔۔

تیڈا خاب ادھورا راہسی۔۔۔

صرف ادھورا نہ

بلکہ کوڑا راہسی

(مظہر حسین)