اماں دا حال

ماسی سرداراں  ، ماسی جیوائی ، ماسی نوراں  ، ماسی بختاں  ، ݙاݙی میݙی تے نانی میݙی کہیں  کہیں  ویلے میݙی اماں  مرحومہ دی ڳال چول ٻہندیاں  ہن ، جو ساد مرادی طبیعت ہس ، نِکے لا توں  کم کار کریندی ہئی ، مولوی صاحب دے گھر مسافر نِت ہوندے ہن ، لنگر چلدا ہا ، اپݨی ماء نال رَل تے گھر دے سارے کم کریندے ہن ، چکی پیہݨ وݙا کم ہوندا ہا ، ہر روز چکی پہیندی ہئی ۔ ادی جیول اپݨی ماء تے بھیݨ نال رَل چکی پہندی ہئی ، گھا پٹھا کریندے ہن ، زناوریں  دی ٻدھ چھوڑ ، گھر دی روٹی مانی ، بھاڄی بھتی کرݨ دے نال میݙی اماں  دا اے کم وی ݙسیندے ہن جو مسیت ءِچ قرآن مجید دے رکھّے ہوئے غلیف دھوندے ہن تے قرآن مجید دیاں  گُتھلیاں  وی سیندے ہن۔

حوالہ

کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان