امام بخش امام

امام بخش کھوکھر ساہیوال دے رہݨ والے ہن آپ ساہیوال دے بزرگ حضرت نوشہ نول قلندر دے مرید ہن۔ خود حضرت نوشہ نول قلندر وی سرائیکی زبان وچ شاعری فرمیندے ہن۔ لیکن انھاندا کلام نایاب ہے اپݨے پیر و مرشد دی صحبت اِچ رہ تے امام بخش امام دے اندر وچ شعر و سخن دے چشمے جاری تھئے تے انھاں سرائیکی زبان وچ شاعری شروع کر ݙتی۔ آپ دا دور میر حسان الحیدری مطابق 1248؍مطابق1833ء دے نیڑے تیڑے دا ہے ۔ امام بخش امام دی ہک مثنوی تے ہک سی حرفی ملدی ہے۔(77)

نمونہ کلام:

ہر دم ہوویں ہمدم ، دم دا دمبدم

اس دم نوں غیر خدا تھیں یکدم ہم مدم

اے دم ہے کل بساط اساݙی دمبدم

دماں دا بھل کار اساں نہیں ہور کم

ہو اللہ یاد امام فھل من مد کر

ی‘ یاری ربے دی کہہ کہہ کس نوں آکھدے

اوہ پڑھدے ورد نماز او روزے راکھدے

بن ثابت کیتیں صاحب کت دل جھاکدے

ایہہ تنہاں سلام قبول جوشہ توں بھاکدے

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان