اشباع

اشباع دا لغوی معنی ئِ ’’حرکت کوں دراز کرݨ ‘‘ یعنی کہیں لوظ ئِ چ موجود کہیں حرف تَہجّی دی حرکت زبر ( َ ) کوں اتنا لمباچھکیا ون٘ڄے جو او ’’الف بݨ ون٘ڄے زیر کوں اتنا لمبا چھِکیا ون٘ڄے جو او ’’ی‘‘ تے پیش ( ُ ) کوں اتنا لمبا چاچِھکیا ون٘ڄے جو او ( وائو) دی آواز ݙیوݨ لڳے اشباع اکھیندے مثال دے طور تے فیصلہ کوں فیصلا ۔ بھلئو کوں بھلا وو مکئو کوں مکاوو۔ کرخت کوں کرختا ، بخت کوں بختا ، سخت کوں سختا تے تخت کوں تختا وغیرہ وغیرہ ۔

۱

رنجکی یار بھلاوو چا

اُجڑیاں کو ڳل لاوو چا

۲

یار اڳوں تاں رسسو ناں

ایّھا ڳالھ مکاوو چا

شاکر شجاع آبادی

۳

اے مناسب نھئیں اݙو سکرات ہے توں ٹر پیئں

جسم ، روح دی کشمکش دا فیصلا تھیوݨ تاں ݙے

امان اللہ کاظم

۴

ایݙا کول کراڑ وی چنڳاں نھئیں، میݙا چن دلدار کرختا !

نت رس ویندا ہیں شاکر توں، میݙا بھاڳ سہاڳ تے بختا !

ہوندے کاوڑ غصہ کہیں ویلھے، میݙا ڈھول مزاج دے سختا !

کݙہیں دھرتی تے وی لہہ پیا کر ٻس کہیں سلیمان دے تختا !

شاکر شجاع آبادی

اُتے ݙتے ڳئے پہلے شعر ئِ چ بھلئو کو بھلاوو ، تے لئو کوں لاوو، ݙوجھے شعر ئِ چ نہ کوں ناں تے مکئو کوں مکاوو، تریجھے شعر ئِ چ فیصلہ کوں فیصلا ، تے چوتھے بند ئِ چ کرخت کوں کرختا، بخت کوں بختا، سخت کوں سختا، تے تخت کوں تختا ٻدھا ڳئے ۔