اردو مرثیہ نگار

اردو مرثیہ نگاری ہک قدیم اتے اہم ادبی صنف ہے جیہڑی واقعہ کربلا اتے حضرت امام حسین رضی اللہ عنہ اتے انہاں دے ساتھیاں دی شہادت دے غم وچ لکھی ویندی ہے۔ برصغیر پاک و ہند وچ ایں صنف نے ٻہوں ترقی کیتی اتے کئی نامور شعراء نے ایں وچ اپݨی مہارت دا لوہا منوایا۔

تقسیم بلحاظ صدی

اٹھارویں صدی توں پہلے

شاہ قلی شاہ شاہی، ملک الشعراء نصرتی، کمال خان رستمی، ملا وجہی، غواصی، علی عادل شاہ ثانی شاہی، نصرتی، ملک خوشنود، ہاشمی، ایاغی، مومن، حسینی، عبد اللہ قطب شاہ، مرزا دبیر، میر محمد صلاح، مرزا بیجا پوری، نوری ،کاظم خان کاظم، ہاشم علی گجراتی، ہمت علی خان ہمت، قلی خان درگاہ، عباس علی خان، احسان، سلطان علی عادل شاہ ثانی ، نصرتی، ملک خوشنود، ہاشمی، ایاغی، مومن، حسینی، مرزا

اٹھارویں صدی دے مرثیہ گو

قاسم، قیس، درگاہ قلی خان درگاہ، ہاشم علی بیجا پوری، ولی ولوری، علی محمد خان برہان پوری

انویویں صدی دے مرثیہ گو

ویہیوں صدی دے مرثیہ گو

: میر نفیس (1824ء - 1901ء)، میر جلیس، صفی امروہوی ( 1842ء - 1901ء)، علی میاں کامل لکھنوی ( 1835ء - 1904ء)، حسین کامل امروہوی ( 1852ء - 1906ء)، ماہر لکھنوی ( مہدی حسین )، زائر زید پوری،، میر جلیس، اعظم امروہوی ،

مرثیہ گو شاعرات

ملکہ زمانی، سلطان عالیہ، تاجدار لکھنوی، حاجی لکھنوی ( زیب النسا بیگم )، سیدہ مدینہ خاتون مدینہ،۔ ۔۔ ۔۔ ۔، دیوی روپ کماری اکبر آبادی،۔ ۔۔ ۔۔۔، نشاط مقبول رضوی،۔۔ ۔۔، سلطانہ ذاکر ادا

غیر مسلم مرثیہ گو

مہاراجا بلوان سنگھ مہاراجا، راجا الفت رائے الفت، راجا دھنپت رائے محب، لالہ چھنو لال دلگیر، ذہین لکھنوی، فراقی دریابادی، دلو رام کوثری، پہاراجہ پرشاد شاد، منی لال جوان، رام راؤ بیجا سیوا پوری، مکھن داس، بالا جی تسمبک تارہ، سوامی پرشاد اصغر، وحید اختر، دیوی روپ کماری اکبر آبادی ،بیگم شہرت