احمد دین

احمد دین ہیر رانجھے دا قصہ 1295ھ وچ ’’تحفہ عشق‘‘ دے ناں نال لکھیا۔احمد دین جھنگ دے وسوں واݨ ہن۔ اے قصہ بوسیدہ قلمی صورت اِچ موجود ہے۔ جیندا ذکر کیفی جام پوری کیتے۔ (101)ایںقصے وچ احمد دین جھنگوی بحر دے علاوہ کافیاں تے ݙوہڑے وی ورتین۔ احمد دین دا قصہ واقعاتی اعتبار نال ݙوجھے قصیاں توں کجھ مختلف ہے ۔ ہیر تے رانجھے دے ملاپ توں پہلے ہیر ہک رات خواب وچ رانجھے دی صورت ݙٹھی تے اوندے عشق دے ہتھوں بے دام غلام تھی ڳئی۔ ول کجھ مُد پچھوں سوہݨی مورت والے کوں آپݨی ٻیڑی وچ سُتا ݙٹھس تاں جھٹ سُنڄاݨ ڳئی۔ شاعر ہر عنوان دے نال بحر دا نمبر وی درج کیتے۔ ایں قصے دے تیرھواں بحر اِچ مصنف اپݨا احوال درج کریندے۔

نہ میں شاعر شعر دا واقف کیکر شعرالائیں

ہیر کرݨ تحریر شاعر سئے میں بھی جوڑ ݙکھائیں

جوڑ تیار کراں افسانہ درد و دھوں دکھائیں

ظاہر برہوں رہن نہ ݙیندا ……

ظالم بھا محبوباں دی ساڑے سنج صباحیں

نال کسے مینوں غرض نہ کائی میں اپݨا شو رجھائیں

غالب شوق سڄݨ دے کوئی بھیڄاں برہوں بلائیں

شوق الٰہی احمد دنیا منگِ ہمیش دعائیں

اے مثنوی چار مہینے وچ مکمل تھئی۔ ایندے سن تصنیف بارے احمد دین جھنگوی لکھدے:

سنہ تصنیف لکھیوے اس جا دل وچ خیال لیایم

ناقص عقل اندر افسانہ جوڑ تمام سݨایُم

جوکجھ میں تھیں سریا ہے کر ظاہر حال ݙکھایم

پا پردہ کڄ عیب میرے نوں جے کر غلط الایم

ٻاوی پوہ دی شروع کیتا ونڄ وساکھ مکایُم

ٻارھاں سو پچانوے ہا سن ہجری نام ݙسایم

چار مہینے چار ݙہاں وچ احمد دین بݨایم

احمد دین ایں ہیر رانجھا دا اختتام دنیا دی بے ثباتی تے دعائیہ اشعار اُتے کریندے۔

نیں وسا حیاتی دا چھڈ جاناں ایس جہانوں

عمر ہوئی برباد اینویں ہے یاد او ڳالھ اسانوں

جندڑی اے پردیسی ہک ݙینہ کرسی کوچ سرانواں

ربا بخش میرے استاداں بھی پیو تے ماء نوں

وقت نزع دے کریں آسانی بھانگا بخش ایمانوں

احمد دین ختم کر دفتر کلمہ آکھ زبانوں

(حوالہ بالا:ص153۔ 155)

حوالہ

کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان